- A +

งานวิจัยยางพาราของเมืองไทย

วันที่เพิ่ม : 24 กรกฎาคม 2552 | ผู้ชม : 4605

งานวิจัยเกี่ยวกับยางพาราของเมืองไทยมีจำนวนมาก และมีหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในบรรดาผลงานเหล่านี้มีหลายเรื่องที่ได้นำมาใช้ในอุตสาหกรรม และอีกหลายเรื่องอยู่ในระหว่างการวิจัยเพื่อจะได้นำมาใช้ในอนาคต แต่ว่างานวิจัยเพียงอย่างเดียวคงไม่สามารถผลักดันอุตสาหกรรมยางให้เติบโตได้ เพราะว่าปัจจัยสำคัญอีกด้านหนึ่งก็คือนโยบายของภาครัฐที่มองอุตสาหกรรมยางพาราอย่างจริงจังและจริงใจหรือไม่

หน่วยงานที่ให้ความสนใจหรือมีบทบาทดูแลงานวิจัยด้านยางพาราของไทยมีอยู่หลายแห่งเช่น กรมวิชาการเกษตร โดยสถาบันวิจัยยาง สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. สำนักงานกองทนุสนับสนุนการวิจัย หรือ สกว. และสำนักงานวิจัยและพัฒนาการเกษตร หรือ สวก. โดยทั้งหมดนี้มีผลงานวิจัยที่เกี่ยวกับยางพารา ทั้งเพิ่งเริ่มต้น และกลุ่มที่ได้ศึกษาต่อเนื่องมานานแล้ว บทบาทของหน่วยงานเหล่านี้แตกต่างกันพอสมควรและผลงานที่ได้ออกมาจากแต่ละหน่วยงานก็มีจุดเน้นที่แตกต่างกัน แต่เมื่อได้นำมารวมกันแล้ว ก็กลายเป็นผลงานก้อนใหญ่ที่สามารถนำมาบูรณาการกับภาคอุตสาหกรรมยางพาราของประเทศได้

งานวิจัยที่กรมวิชาการเกษตรทำไว้แล้วส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการปลูก การผลิต ซึ่งครอบคลุมเรื่องของพันธุ์ การดูแลรักษา เป็นต้น ในขณะที่งานวิจัยของ สวทช. เกี่ยวข้องกับการเพิ่มมูลค่าของยางโดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นในเรื่องของวัสดุศาสตร์ หรือการพัมนายางพาราเพื่อใช้ประโยชน์ด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นยางล้อรถยนต์ การลดของเสียในกระบวนการผลิต เช่นการหาสารทดแทนกรดและแอมโมเนียในกระบวนการแปรรูปน้ำยาง เป็นต้น ส่วน สกว. ให้การสนับสนุนงานวิจัยหลายด้าน แต่ส่วนใหญ่เน้นที่การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากยางแห้งและการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากน้ำยาง

ยกตัวอย่างงานวิจัยที่ สกว. ให้การสนับสนุนเช่น เรื่องของการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเศษยางและยางรถยนต์ใช้แล้ว ให้มีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น การทำผลิตภัณฑ์ยางที่ทนต่อน้ำมัน เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมยานยนต์ รวมไปถึงการพัฒนาสีเคลือบใต้ท้องรถยนต์จากยางพารา เป็นต้น ส่วนการสร้างมูลค่าเพิ่มจากน้ำยาง ก็มีหลายเรื่องที่น่าสนใจ ยกตัวอย่างเช่น การพัฒนากาวสำหรับใช้ในงานติดไม้ยางพารา เรียกว่าหาทางใช้ประโยชน์จากยางพาราอย่างครบวงจร การทำดินประดิษฐ์จากน้ำยางพารา เพื่อใช้ในการทำผลิตภัณฑ์พื้นบ้านหรือโอท็อป

ที่น่าสนใจอีกส่วนหนึ่งคือผลิตภัณฑ์หรือกระบวนการที่เสริมอุตสาหกรรมยางพารา อย่างเช่นเรื่องการพัฒนาวิธีการตรวจสอบสบู่ลอเรตที่ตกค้างในน้ำยางพาราอย่างง่ายและรวดเร็ว แทนวิธีการเดิมที่ต้องใช้เวลาเป็นวัน และตอนนี้ก็ได้มีการพัฒนาเรื่องของชุดตรวจสอบน้ำยางพาราได้อีกหลายชุด เพื่อช่วยในการควบคุมคุณภาพของน้ำยางพาราและช่วยอุตสาหกรรมยางได้อย่างมาก

อย่างที่เกริ่นนำไว้ตั้งแต่ต้นว่า เทคโนโลยีต่าง ๆ ด้านยางพาราของเมืองไทยมีค่อนข้างมาก ทั้งในด้านการปลูก การพัฒนาคุณภาพน้ำยาง การเพิ่มมูลค่าให้ได้ผลิตภัณฑ์ยาง หรือการใช้วัสดุเหลือใช้จากยางพาราให้เป็นประโยชน์ แต่ว่าอุตสาหกรรมยางพาราของไทยยังไปไม่ถึงไหน หรือยังเติบโตได้ไม่ดีพอ แสดงว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยี เมื่อวิเคราะห์ต่อไปจึงเห็นได้ว่านโยบายของรัฐต่างหากที่เป็นตัวจำกัด ไม่ว่าจะเป็นนโยบายในเรื่องของการใช้ผลิตภัณฑ์ในประเทศหรือการสนับสนุนด้านต่าง ๆ เรื่องนี้คงต้องนำมาคิดและหาทางแก้ไขกันอย่างจริงจังต่อไปครับ